Vogelmelk.

Gewone vogelmelk [Ornithogalum umbellatum] is hier in de omgeving een normale plant, maar mooi bloeien doet ze meestal alleen als ze in de zon staat.

Op de dijk van het Julianakanaal staat ze nu volop in bloei, een ideale plaats, voedselrijke grond en veel licht.

Ze heeft prachtige bloemen, maar zoals bij alle bolgewassen moeten de bladeren na de bloei blijven om de plant van nieuw voedsel te voorzien. Dit ziet dan een beetje slordig uit.

Maar de witten sterren horen erbij.

Voor mij een prachtige bloem.

Bandvorming of fasciatie.

Bandvorming of fasciatie komt bij meerdere planten voor. Hier bij een paardenbloem. Deze bloem staat al vier jaar hier en komt elk jaar op deze manier op.

En dan die fraaie pluizen.

Kantwerk, niet?

De beuk.

De beuk [Fagus sylvatica], hoort samen met de eiken en tamme kastanje tot de napjesfamilie.

Nu bestaat hier maar een soort beuk, namelijk de gewone groene, zowel de rode als de varenbeuk worden ge ent op de onderstam van een groene beuk, deze ent blijft altijd zichtbaar.

Beuk in het voorjaar

Hoe beukennootjes eruit zien weet bijna iedereen, maar de bloemen?

De beuk bloeit tegelijk met het uitkomen van het blad. De bloemen vallen niet erg op en daarom ziet bijna niemand ze.

De mannelijke bloemen hangen mooi naar beneden bij deze rode beuk.

Maar de vrouwtjes, die zijn bijna niet te zien, dus even plukken, bovenaan naar links een vrouwelijk katje, de rest zijn mannetjes.

Lente!

Grote muur, Stellaria holostea.

Komt hier gelukkig veel voor.

Bosvergeetmenietje,Mysotis sylvatica.

Zo mooi.

Brunel of bijenkorfje

Prunella vulgaris

Gewone erenprijs

Veronica chamaedrys

Draaderenprijs

Veronica filiformis

Beryl.

Wat een naam, wat moet je hier mee, waar staat het voor?

Nu het is de naam van een mineraal, om precies te zijn van een beryllium-aluminiumsilicaat Al₂Be₃[SiO₃]₆.

Met een hardheid van 7,5-8 op de schaal ven monhs en een hexagonaal kristalstelsel.

De gewone beryllen zijn kleurloos en ondoorzichtig en komen voor in pegmatieten en metamorf gesteenten, zij zijn van belang voor de winning van beryllium.

Maar de aandacht gaat natuurlijk uit naar de gekleurde en ook nog doorzichtige variëteiten.

Die zijn al duizenden jaren in de belangstelling, vooral de groene variëteit is zeer gewild en behoort tot de waardevolste edelstenen, namelijk Smaragd

Smaragd met calciet, Colombia

Foto, Jeff Scovil, afkomstig uit Extra Lapis nr21.

Smaragd Madagaskar

De tweede bijzondere beryl is Aquamarijn, hier is ijzer de veroorzaker van de kleur. Aquamarijn is minder zeldzaam en daardoor ook minder waardenvol al wordt het tot de edelstenen gerekend. Ook hebben de aquamarijnen op een enkeling na niet de uitstraling van smaragd.

Deze Aquamarijn handstuk is wel een van mijn pronkstukken, naast aquamarijn, nog mooie muscoviet, veldspaat en kwarts, helaas ook met limoniet korstjes er op

Afkomstig uit Pakistan.

Rozerode beryl uit Utah

Een goudberyl uit Rusland.

Smaragd komt van het Griekse smaragdos dat groene steen betekend.

Beryl betekend ook groene steen, maar de oorsprong is onduidelijk.

Aquamarijn, Latijn Aqua marina wat zeewater betekent.

Dotterbloem

Een plant waar ik elk jaar van geniet is de dotterbloem, dat prachtige geel. Maar de dotterbloem [Calta palustris] is een plant die van nattigheid houd. Palustris betekent in het moeras groeiend. Om van dichtbij foto’s te maken betekend natte voeten of laarzen aan.

Waar in ons land nog moeras is zonder mest en zoute kwel, komt ze nog voor. In april begint de opvallende bloei van de prachtige goudgele bloemen. Dotter en dooier hebben dezelfde oorsprong. Het is een stevige plant net een beetje vlezige stengels.

Voor de insecten is ze een grote stuifmeelbron in een tijd dat ze die goed kunnen gebruiken.

Wat aan haar groeiplaats ook opvalt, is dat ze van ijzerrijk kwelwater houd, waar dat aan de oppervlakte komt zul je ze vaak aantreffen.

 

Vogelkers.

De derde witte voorjaars bloeier is de vogelkers [ Prunus padus].

Het is een hoge struik of kleine boom, met een voorkeur voor humeuze- liefst leemhoudende grond met horizaal bewegend grondwater. Nu dat is hier volop te vinden. In de rest van Nederland komt ze vooral in rivier en beekdalen en de duinen voor.

Vogelkers aan de rand van een natte wei.

Het blad komt tegelijk met de bloei, de bloemen zijn wit, staan in een tros en ruiken naar seringen. Het blad blijft zacht en de bessen worden donker blauw.

Dit integenstelling tot de Amerikaanse vogelkers, deze krijgt leerachtige bladeren, meer kleineren bloemen in een tros en rood paarse bessen. Bovendien groeid ze op zandgrond.